Lettre ouverte à Nicolas Sarkozy

Hash Museum
Nieuwezijd Voorburgwal 150
Amsterdam, samedi 14 juillet 2007

Cher Nicolas Sarkozy

Monsieur le président,

Je vous écris une lettre que vous lirez si vous avez le temps. Je voudrais vous remercier d’avoir mis en place tout comme votre ami Jacque Chirac une politique répressive des drogues. En effet la prohibition peut avoir l’avantage d’inciter les gens à se cultiver et à étudier certaines sciences. Après avoir fumé un joint de Jack Herer dans mon coffeeshop préféré, je me dis que ma vie montre à quel point le cannabis n’est pas dangereux. Je m’explique. J’ai étudié le néerlandais d’abord au lycée. Ensuite j’ai fait des études d’anglais mais sans réussir. Je devais aussi faire mon service militaire. Je ne voulais pas me servir des armes alors j’ai fait mon service militaire comme objecteur de conscience pour le Circ, Collectif d’information et de recherche cannabique.. A cette période j’ai participé à mes premières cannabis cup. J’ai à ce moment rencontré mon héros Ben Dronkers, propriétaire du Hash Museum à Amsterdam.

Ensuite, j’ai ouvert le premier coffeeshop de Paris. Dans ma chambre un tableau au mur affichait les prix. Principalement de la skunk, herbe néerlandaise et du hash marocain. Les clients venaient acheter à fumer et puis ils roulaient un joint. La police ne m’a jamais arrêté. Je travaillais aussi dans une école primaire. On peut donc tout à fait partager le travail de dealer avec un emploi conventionnel. Grâce à cet emploi, je pouvais faire des études. Je suis donc aller à la Sorbonne, la meilleure université de France et une des meilleures au monde. Vous voyez que l’effet du cannabis peut ètre surprenant. J’ai eut sans problème ma licence et j’ai ainsi travaillé pour des coffeeshops, des growshops et même pour Highlife, un magazine spécialisé dans le cannabis.

La seule fois ou la police m’a attrapé, c’était cet été. Mon voisin a appelé la police. Les policiers sont venus. Pour six plants d’herbe et 30 grammes de hash, c’est la saisie du siècle, leur ai-je fait remarquer. En principe j’aurais du suivre une cure de désintoxication. Mais lorsque je suis passé devant le juge, j’avais entre-temps un emploi aux Pays-Bas. Je ne pouvais donc pas suivre le programme. J’ai donc été libéré. Bien sur, je vais rester dans ce beau pays. Si vous le voulez, vous pouvez toujours venir au coffeeshop fumer un joint. On pourra ainsi discuter.

Amicalement

Jules Sinturel

Beste Nicolas Sarkozy,

Mijnheer president, ik schrijf een brief naar u om u te bedanken voor u repressieve aanpak over drugs. Soms het verbod op drugs kan aanzetten tot cultuur en studeren. Na het roken van een Jack Herer joint, zie ik dat mijn leven bewijst dat cannabis geen gevaar voor de gezondheid is. Ik ga even dit toelichten. Ik heb op de gymnasium Nederlands gestudeerd. Daarna heb ik Engels gestudeerd maar zonder succes. Ik moest ook mijn militaire dienst doen. Ik wilde geen wapen gebruiken dus ik was in dienst voor de Circ, een organisatie van vrijwilligers die voorstander van cannabis legalisatie is. In die periode heb ik mijn eerste cannabis cup meegemaakt. De bedoeling van die event is om te besluiten welke hash en wiet de beste is . Ik heb daar mijn held Ben Dronkers, eigenaar van het Hash Museum in Amsterdam, ontmoet.

Daarna heb ik de eerste coffeeshop van Parijs geopened. In mijn kamer er was een menu op het muur met de prijzen van wiet en hash. Het was voornamelijk nederwiet en marokaanse hash. De klanten kwamen om iets te kopen en daarna gingen ze blowen. Ik was nooit door de politie gepakt. Ik werkte ook in een basisschool. Dus je kunt wel de baan van hasj dealer met een andere normaale baan combineren. Door deze baan had ik de kans om studie te kunnen doen. Ik ben dus naar de Sorbonne gegaan, de beste universiteit van Frankrijk en een van de beste van de wereld, om Nederlands te studeren. U ziet dat het effect van cannabis indrukkwekkend kan zijn. Ik heb netjes een diploma gehaald en ermee heb ik voor growshop, coffeeshop en zelf voor highlife, een blad over cannabis gewerkt..

Het enige keer dat ik door de politie werd betrapt was deze zomer. Mijn buurman heeft de politie opgebeld. Oom agent is gekomen. Voor zes wiet plantjes en 30 grammen cannabis, wat een record, heb ik gezegd tegen de politie. Normaal gesproken moest ik een afkickprogramma volgen. Maar toen ik bij de rechter ben gegaan, had ik een baan in Nederland gevonden. Die afkickprogramma was dus niet meer van toepassing voor mij. Ik was dus vrijgesproken. Natuurlijk gai k liever in dit mooie land blijven. Als u wilt kunt u nog voor een jointje bij de coffeeshop even langs komen. Zodat we nog kunnen kletsen.

Met cannabis en vriendelijk groet,

Jules Sinurel